De Clercq Mathilde

Artikel 1

Artikel overgenomen uit: Het Laatste Nieuws, 11-09-2008

Waarom hebben jongens het zo moeilijk

Keer op keer blijkt uit onderzoek dat jongens het moeilijker hebben dan meisjes. Ze hebben vaker leer- en gedragsproblemen, kunnen moeilijk mee in het schoolsysteem en weten met zichzelf geen blijf. Ouders zijn bezorgd: ze gaan dubbel zo vaak met hun zoon naar een dokter dan met hun dochter. Dat bleek uit Amerikaans onderzoek, zo meldt Newsweek.

ADHD of vervuiling?
Wat scheelt eraan? Verschillende experts wijzen op een 'ADHD-epidemie' en leggen de oplossing bij medicatie. Anderen duiden omgevingsvervuiling aan als schuldige, omdat de vervuilende stoffen de aandacht en controle negatief beïnvloed. Of zou het simpeler zijn, en hebben jongens zich (nog) niet goed aangepast aan de veranderingen in de gezinnen, de samenleving en de scholen?

Te veel te doen
"Volle schema's, zowel voor als na school, hebben tijden met vrij spel vervangen. Ze gaan naar de kleuterklas, niet om met andere te spelen maar om werkbladen in te vullen en binnen de lijntjes te kleuren. Niet zelden doen ouders er een schepje bovenop en laten ze hun lieveling een taal leren of met de computer werken.

Competitie
Wanneer ze naar de lagere school gaan wordt de competitiedrang steeds erger. Ervaren Amerikaanse leerkrachten wijzen erop dat ze aan kinderen uit het eerste jaar les moeten geven die 15 jaar geleden nog bedoeld was voor het derde jaar. Alles wordt in het werk gesteld om op de testen te slagen, ook al betekent dat dat speeltijd vervangen wordt door extra leertijd", argumenteert journaliste Peg Tyre in het weekblad Newsweek.

Hoge verwachtingen
"Onze verwachtingen voor onze kinderen zijn alleen maar toegenomen, terwijl hun pyschologische en sociale ontwikkeling dezelfde is gebeleven. Sommige kinderen kunnen dat aan, maar niet allemaal. En vooral de jongens niet, zoals de studie aantoont." De oplossing is volgens Tyre simpel. "Laten we de natuurlijke evolutie van onze jongens respecteren, en ze ook opvoeden en leren op die manier."

En de meisjes?
Maar waarom dat enkel voor jongens, en niet voor meisjes, geldt, is niet duidelijk. Bovendien is het nog steeds een ferme minderheid die het moeilijk heeft. De kans dat 'de veranderingen' de (enige) hoofdschuldigen zijn in dit verhaal is dus bijzonder klein.

Meerderheid vs minderheid
Want laten we vooral niet uit het oog verliezen dat 80 à 90 procent van de jongens en meisjes het wél goed doen, geen problemen ondervinden en voor de rest nooit aandacht krijgen. Het zou trouwens de eerste keer zijn dat een minderheidsgroep bepaalt welk beleid er gevoerd moet worden voor de hele groep. Dat dat schadelijk zou kunnen zijn voor de groep die het nu wél goed doet, en goed wordt voorbereid op een competitieve samenleving, komt bij Tyre niet eens op. (edp)


Artikel 2

Artikel overgenomen uit: Het Laatste NieuwsParool, 29-04-2008
Zitstil met 11 000 handtekeningen naar Onkelinx

ZitStil, het kennis- en expertisecentrum over ADHD, is vandaag naar het kabinet van minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken Laurette Onkelinx getrokken om er een petitie met 11.000 handtekeningen te overhandigen. Met die petitie wil ZitStil een aantal eisen kracht bijzetten, zoals de vraag dat alle geneesmiddelen voor ADHD terugbetaald zouden worden.

"Goed onthaald"
"We zijn op het kabinet goed onthaald", zegt ZitStil-directrice Ria Van Den Heuvel. "De minister heeft veel tijd voor ons uitgetrokken." De vertegenwoordigers van het centrum hebben hun petitie overhandigd aan de minister, en ze hebben er hun eisen toegelicht.

Een van die eisen gaat over de terugbetaling van ADHD-geneesmiddelen. Op dit moment worden niet alle geneesmiddelen voor de ziekte terugbetaald, terwijl een pak patiënten aangewezen is op de niet terugbetaalde middelen. Daarom wil ZitStil dat alle geneesmiddelen worden terugbetaald. Bovendien wil het centrum dat ook jongvolwassenen en volwassen hun medicatie terugbetaald zouden krijgen.

"Geluisterd naar eisen"
"De minister heeft geluisterd naar onze eisen en ze heeft gezegd dat ze de commissie van het Riziv die bevoegd is voor de terugbetaling zal informeren over onze actie", aldus Van Den Heuvel. Voorts heeft de minister tegen de mensen van ZitStil gezegd dat ze zoekt naar een ondersteuning voor chronische zieken. Zo onderzoekt ze naar verluidt hoe ze psychotherapie financieel haalbaar kan maken voor chronisch zieken. "Het gaat dan niet alleen om ADHD-patiënten, maar ook om de andere chronisch zieken", aldus nog Van Den Heuvel. (belga/svm)


Artikel 3

Artikel overgenomen uit: Nieuwsblad, 20-12-2008
Ik vermoed dat mijn dochter ADHD heeft

We vermoeden dat mijn dochter (4) een gedragsstoornis heeft. We zijn naar een Centrum voor Ontwikkelingsstoornissen geweest, maar staan op een wachtlijst van anderhalf jaar. Ik denk zelf aan ADHD of een variant ervan, maar op den duur denk je van alles. Wat zijn haar toekomstperspectieven? Kan ze naar een normale school? Kan ze hogere studies aan?

Niet voor niets spreken we over 'uitdagend gedrag' van kinderen. Uitdagen staat hier niet alleen voor het aandachtszoekende van het kind, maar ook voor de letterlijke uitdaging die het inhoudt voor ouders: het steeds weer op zoek gaan naar het goede in het kind, naar inspiratie om gepast en ongepast gedrag van elkaar te onderscheiden. Heel wat normale kleuters vertonen gedrag dat aan ADHD doet denken, omdat het de leeftijd is waarop zij nog volop leren controle te krijgen over hun gedrag.

Het is dan ook niet zo eenvoudig om de diagnose te stellen in de jonge leeftijdscategorie. Jonge kinderen zijn een bron van energie, ze leggen de basis voor de ontwikkeling van hun gevoelens, hun denken, sociale contacten. Het is goed dat je alert bent voor de goede start van je kind in het leven, maar het is zeker een brug te ver daar al met pessimisme naar te kijken. Soms heeft wat je ziet te maken met de aanleg van je kind; op andere momenten zijn het reacties op stress of verwachtingen uit de omgeving die meer bepalend zijn. Een vierjarige heeft in elk geval nog veel te leren van de informatie die ze krijgt van haar ouders. Jonge kinderen zoeken aandacht, maar ook steun en warmte. Zij hebben ouders nodig die hun noden kunnen lezen en die er met zorg op reageren. Door dagelijks op elkaar in te spelen, schaaft het leven aan de ontwikkeling van je kind, maar ook aan de band tussen jullie beiden. Zelfs al zou je kind een ernstig probleem hebben, dan nog wordt heel veel bepaald door een gezonde kijk van de volwassenen eromheen, de inspanningen die zij doen om de kar op het goede spoor te houden met hoop op een goede afloop. Dat is niet altijd gemakkelijk, en we kijken tegenwoordig misschien wel wat te veel naar wat níet goed gaat bij kinderen. Veel te snel vraagt men zich af of het om ADHD, autisme of andere stoornissen zou gaan. We moeten grondig en vooral lang genoeg blijven kijken naar wat ieder kind in zich heeft aan beschermende factoren. Ouders die hun kind graag zien, er veel mee praten en spelen, samenwerken met de school: het helpt allemaal om vast te stellen dat het met veel kleuters uiteindelijk beter gaat dan men op een bepaald moment dacht.

Het omgekeerde houdt een risico in: als volwassenen de hoop verliezen en zich overspoeld voelen door het moeilijke gedrag van hun kind, dan ontstaan er gevaarlijke vicieuze cirkels. Ouders kunnen geholpen worden met trainingen waarin ze leren om moeilijk gedrag te stoppen of om te buigen. En sommige kinderen zullen geholpen worden via een opname. Vast staat dat in gezinnen van kinderen die een moeilijk gedrag hebben, er ook kans is dat de ouders onder meer stress leven. Ze lijden onder het feit dat Jan en alleman hun advies geeft, terwijl ze het gevoel hebben er alleen voor te staan. Daarom dat ouders zoals jullie vooral nood hebben aan vrienden en familie. Geïsoleerd raken met je moeilijke kind omdat niemand in de familie het nog leuk vindt jullie erbij te hebben, is een heel dramatisch gevolg. Blijf dus geregeld een feestje bouwen.

Een jong kind met moeilijk gedrag is een uitdaging voor ouders en professionelen. We moeten goed kijken naar het geheel: de ontwikkeling van het kind, de ouders, de school. We evalueren wat behoort tot normale ontwikkeling en wat afwijkt. Stellen we nadien behandeling voor, zal dat ook steeds inhouden dat we kinderen én ouders steunen. Het versterken van de positieve en weerbare vaardigheden staat daarbij voorop.

Je bij een normaal begaafde vierjarige afvragen of die later hogere studies aankan, is een vraag waarvan ik hoop dat ze je leven niet bepaalt. Het klinkt misschien simpel, maar in deze kersttijd is het geen luxe om er nog eens aan te herinneren: wat we kinderen toewensen, is te evolueren tot wijze en gelukkige mensen die hun mogelijkheden willen gebruiken om op een positieve manier deel te nemen aan de wereld. Welk studieniveau dat inhoudt, wijst zich wel uit.


Artikel 4

Artikel overgenomen uit: Nieuwsblad , 15-04-2008
Rode Kruis wil scholieren begeleiden bij leerproblemen
Door Van Decock

Organisatie is nog op zoek naar vrijwilligers

WIELSBEKE - De lokale afdeling van het Rode Kruis zoekt vrijwilligers om kleuters en leerlingen bij leerproblemen te begeleiden. De organisatie heeft daarvoor met de kleuter-en basisscholen van Wielsbeke, Ooigem en Sint-Baafs-Vijve een overeenkomst afgesloten.

Het project dat Het Rode Kruis in Wielsbeke en de deelgemeenten opstart, komt overgewaaid uit Gent. 'Het was eigenlijk vooral bedoeld voor de grote steden, maar wij vonden dat het ook bij ons moest kunnen' zegt pr-verantwoordelijke Johan Lamon. 'Wij willen nu zoveel mogelijk vrijwilligers recruteren om ons te helpen kleuters en kinderen van de lagere school te begeleiden wanneer zij af te rekenen hebben met tijdelijke leerproblemen. Dat kan zowel in de klas als thuis bij de ouders. Ze hoeven ook niet over een pedagogisch diploma te beschikken.'

Het initiatief heet officieel het 'brugfigurenproject'. De vrijwilligers vormen immers een figuurlijke brug tussen school en thuis. 'Ze worden zowel een verlengstuk van de school als van de ouders', zegt Lamon. 'Wij hebben al enkele projecten voor onze scholengemeenschap op papier staan waaronder helpen bij niveaulezen, begeleiding geven bij het huiswerk en activiteiten organiseren waarbij de ouders worden betrokken. Hoe meer kinderen wij op die manier begeleiden, hoe meer mensen wij zullen inschakelen om ze te helpen.'

Het is niet de bedoeling van het Rode Kruis om het werk van de leerkrachten uit handen te nemen. 'Daarvoor zijn die mensen professioneel opgeleid', zegt Lamon, 'maar wij denken dat wij op dat vlak hulp kunnen verlenen. Ook daarin heeft het Rode Kruis een belangrijke taak te vervullen.'

Kandidaten kunnen bellen of mailen naar Johan Lamon, 0474-95.47.25, eb.ekebsleiwsiurkedor|ofni#eb.ekebsleiwsiurkedor|ofni of naar voorzitter Joost Stevens, 0472- 36.33.39, eb.siurkedor.ekebsleiw|rettizroov#eb.siurkedor.ekebsleiw|rettizroov.


Artikel 5

Artikel overgenomen uit: Nieuwsblad, 24-12-2008
Dyslexieleerlingen krijgen begeleiding

Bron: Passe-Partout

PEER - ? Het Instituut Agentendal experimenteerde in de afgelopen examenperiode met een speciaal programma voor leerlingen met dyslexie. Leerlingen gebruiken de computer en krijgen meer tijd. 'Ik maak een pak minder spelfouten', weet leerlinge Karen Beckers.

Het was een zware investering voor Agnetendal, maar de school besloot om dyslexieleerlingen beter te begeleiden. De school telt in het totaal een 35 leerlingen met die leerstoornis. 'Deze leerlingen verwisselen vaak letters en hebben zo meer moeite om de vragen te lezen, maar maken ook meer spellingsfouten.' Met een speciaal softwareprogramma op een USB-stick mochten de dyslexieleerlingen van het derde middelbaar een aantal examens testen. 'Het programma leest de vragen en antwoorden voor. Zo horen de leerlingen het meteen wanneer ze fouten maken. We zullen het experiment evalueren en mogelijk tijdens de examens met Pasen naar de andere leerjaren uitbreiden.' Eveline De Spiegeleire en karen Beckers, leerlingen die het programma deze periode mochten uittesten, waren hoe dan ook tevreden. 'De examens verliepen veel vlotter. Vooral de examens van de taalvakken. En we hebben een pak minder fouten gemaakt', aldus de leerlingen.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License