dyslexie getuige

Leren leven met Dyslectie
Bijdrage van Administrator
Saturday, 10 December 2005
Ik weet dat het veel tekst is, maar ik probeer alleen mijn versie van mijn probleem mee te geven.

Hoi, ik ben 29 jaar en ik ben dyslectisch. Ik heb het altijd moeilijk gehad op school, en zeker op de lagere school. Ik werd uitgelachen, en gepest wanneer ik een tekst moest voorlezen in de klas. Ook haalde ik slechte punten vanaf ik een letter moest schrijven, ik was al blij als ik 5/10 haalde. Enkel wiskunde dat was mijn top vak, dit deed ik dan ook heel graag. Mijn vader leerde me dan ezels brugetje te gebruiken, dat ik telkens met de hakken over de sloot toch juist slaagde en naar het volgende jaar door mocht gaan.

Wanneer ik naar de middelbare school ging, moesten we een PMS test doen om te zien in welke categorie ik terecht zou komen (voor deze test had ik een heilige schrik om in de beroeps richting terecht te komen). Wat bleek nu, dat ik geschikt was om Latijn-Grieks te volgen (Nog meer talen), maar mijn wiskunde was wel op niveau. Mijn eerst raport was ik dan ook gebuist op Nederlands, Frans, en Latijn, en had net voldoende op de andere vakken maar ik was wel de beste van de klas in Wiskunde. Waarop de leerkracht tegen mijn moeder zij, dat ik met hun voeten aan’t spelen was. Dat zelfde jaar heeft mijn moeder een programa op de Nederlandse tv gezien over dyslectie, en ze zag de vergelijkingen met mij. Toen hebben we testen gedaan, en wat bleek dat ik een vorm van dyslectie had. Dan ben ik 2 keer per week, 3 jaar lang naar een bijscholing geweest (dit werd ook maar 3 jaar terug betaal). Maar ik heb er wel heel veel van geleerd. Vanaf we wisten wat ik had, had ik het er emosioneel ook moeilijk mee. Ik ben uiteindelijk toch in de beroeps richting terecht gekomen, en verveelde me stierlijk in de klas (het was allemaal te simpel voor mij). Met gevolg, spelen, praten in de klas. Alles behalven op te letten. Op school hebben ze nooit geen rekening gehouden met mijn probleem.

Op mijn 18 jaar ben ik dan ook gestopt met school (niet afgemaakt) want ik wilde toch in de bouw gaan werken, daar werd niet zoveel gelezen en geschreven. Toen gebeurde het ergste in mijn leven, een moto ongeval waarvan ik 3 jaar heb gerevalideerd, en ik mocht geen zwaar werk niet meer verrichten. Zonder het middelbaar afgedaan te hebben moest ik een opleiding gaan volgen. En nog een opleiding, en telkens werd, en word ik nog gekonfronteerd met het fijt dat ik mijn middelbaar niet heb afgemaakt. Maar door mijn opleidingen moest ik wel heel veel lezen en schrijven, en oefening baart kunst. De ene dag gaat het al beter dan een andere dag, maar toch moet ik blijven volhouden. En dan kan ik alles aan en jij ook, zeker weten.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License