Gelijke kansen

VLAAMS VOLKSVERTEGENWOORDIGER EN GEMEENSCHAPSSENATOR (N-VA) - Met veel interesse en soms argwaan volg ik de discussie over gelijke kansen in het onderwijs. Ik ben terzake ervaringsdeskundige. Ik verslikte me in mijn spreekwoordelijke koffie toen ik las wat Eddy Bonte schreef. Ik citeer: 'Laten we ook even de verenigbaarheid met het arbeidsveld bekijken: als iemand door een functiebeperking twee keer zoveel tijd krijgt om een bachelor af te werken, wat gebeurt er dan later in de reële wereld? Wat met de onderwijzer met dyslexie? Dat is geen talentenjacht, maar toegeven aan willekeurige wensen.'
Dat anno 2007 zulke denkbeelden nog welig tieren, maakt me woedend. Zeker uit de mond van een onderwijsexpert. Want het bovenstaande is een echo van wat ik mocht meemaken toen ik in 1987 inlichtingen kwam inwinnen over de studierichtingen aan de universiteit. De adviseur van de Dienst voor Studieadvies stelde toen dat ik de richting rechten best aankon, maar dat ik later wellicht niet aan de bak zou komen als advocaat, want zoiets is toch praktisch onmogelijk voor een dove.

Als mijn ouders en ikzelf hadden geluisterd naar al die zogenaamd goed bedoelende adviseurs en experts, dan zat ik nu werkloos thuis of in een of andere slecht betaald nepstatuut. De statistieken zijn duidelijk: mensen met een functiebeperking zijn sterk oververtegenwoordigd in de werkloosheid.
Uiteraard zijn niet alle mensen met een functiebeperking geschikt om naar het hoger onderwijs te gaan. Maar hetzelfde geldt voor personen zonder functiebeperking. Bovendien schatten de meeste studenten met een functiebeperking hun slaagkansen realistischer in dan veel studenten zonder functiebeperking. Ze zijn ook dikwijls meer gemotiveerd dan gewone studenten.
Het is hoogtijd dat het onderwijsveld zélf zjin vooroordelen ten aanzien van mensen met een handicap of functiebeperking voorgoed opzij zet. Hier en daar zijn al goede initiatieven te zien. Waarvoor applaus, maar het blijft nog te veel vrijblijvend. Ook het beleid blijft te veel in gebreke, door onvoldoende sturing en vooral door veel te weinig middelen vrij te maken voor de ondersteuning van personen met een functiebeperking in het gewoon onderwijs.
Het Vlaamse onderwijs moet dringend leren creatief om te gaan met functiebeperkingen. Statistisch gezien heeft ongeveer 10 procent van de bevolking een functiebeperking. Ook studenten met een functiebeperking hebben hun plaats in het (hoger) onderwijs en moeten kunnen rekenen op volwaardige ondersteuning van de overheid op basis van objectieve criteria die hun waarde hebben bewezen in het buitenland.
- Helga Stevens

Pacifisme

In De Standaard lees ik een citaat van de Franse filosoof Luc Ferry.
Volgens dit citaat is het pacifisme blijkbaar de grote schuldige van de angst die de Europeanen in haar greep heeft. Binnen Pax Christi zullen wij ons niet zo vlug 'pacifisten' noemen. Pacifisme kan inderdaad iets passief worden, als we vrede zouden nastreven tot elke prijs.
Echt vredeswerk is juist het omgekeerde. Geweldloos zoeken naar een oplossing te midden van conflicten en tegenstellingen vraagt namelijk een meer dan gewone actieve en creatieve houding. Mahatma Gandhi, van wie de geboortedag voortaan elk jaar op 2 oktober wordt herdacht, was een pionier van de actief geweldloze strijd voorbij elke vorm van angst. Hij noemde zijn strijdmethode met recht en reden: satyagraha, de kracht van de waarheid.
Een echte vredestichter is ook bereid de prijs voor de vrede te betalen met zijn eigen leven. De lopende Vredesweek die het dit keer opneemt voor alle oorlogsvluchtelingen vraagt ook de inzet van de hele persoon en van heel veel medestanders in een samenleving. Mensen met een angstpsychose passen moeilijk in zo'n beweging.
- Jo Hanssens, voorzitter Pax Christi Vlaanderen

Red de solidariteit

Als we mogen geloven dat reeds 50.000 personen de petitie 'Red de Solidariteit' hebben ondertekend, behoor ik tot de groep van de 8,03 miljoen (stemgerechtigde) Belgen die dit niet heeft gedaan. Ik behoor ook tot de groep van bijna 2,3 miljoen Vlamingen (op 4,8 miljoen stemgerechtigden) die op 10 juni in het stemhokje de ultieme democratische petitie heeft onderschreven voor 'Meer Vlaanderen'. Van legitimiteit en representativiteit gesproken.
Hoe krijgen de Belgische vakbonden en de progressieve Vlaamse intelligentsia het in hun hoofd om zich, ondanks deze duidelijke verkiezingsuitslag, te verzetten tegen een verdere regionalisering?
Wat een perfide gedachte ook om regionalisering te verbinden aan sociale achteruitgang en het verbreken van solidariteit.
- Herman De Mulder (Gent)

Van Themsche
Dat het proces-Van Themsche ruime aandacht krijgt is volkomen terecht.
Maar is het werkelijk nodig om intrieste foto's op de voorpagina te plaatsen van zowel de editie van eergisteren als die van gisteren?
Moeten we lekker 'smullen' van met diepe emotie geladen foto's? Een wat discretere plaats, ergens op een binnenpagina, zou beter zijn geweest.
- Frederik Holleman (Overijse)

Helga Stevens, Vlaams volksvertegenwoordiger en gemeenschapssenator (N-VA) - http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=3V1I5G54

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License